Het verhaal van de drie bomen

Het verhaal van de drie bomen

Het volgende bekende verhaal van Evert Landwaard wordt vaak verteld. Het gaat over omgaan met verlies.

Er waren eens drie bomen, die alle drie in een hevige storm een geliefde tak waren kwijtgeraakt. De drie bomen waren elk op een andere manier met hun verlies omgegaan. Jaren later ging ik op zoek naar de bomen. Gisteren heb ik ze gevonden.

De eerste boom rouwde nog steeds om zijn verlies en ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien, zij hij: “Nee, dat kan ik niet want ik mis een belangrijke tak.” Ik zag dat hij klein was gebleven en in de schaduw stond van de andere bomen. De zon drong niet meer tot hem door. De wond was duidelijk zichtbaar en was het hoogste punt van de boom gebleven. Hij was niet meer verder gegroeid.

De tweede boom was zo geschrokken van de pijn, dat hij snel had besloten om het verlies te vergeten. Hij was moeilijk te vinden, want hij lag op de grond. Hij was bij een voorjaarsstorm omgewaaid, omdat hij zijn greep op de aarde verloren had. De plek van de wond was moeilijk te vinden. Deze zat verstopt acher een heleboel vochtige bladeren.

De derde boom was ook erg geschrokken van de pijn en de leegte in zijn lijf, en hij had gerouwd om zijn verlies. Het eerste voorjaar toen de zon hem uitnodigde om te groeien, had hij gezegd: “Dit jaar nog niet.” Toen de zon het tweede voorjaar weer terugkwam met de uitnodiging, had hij gezegd: “Ja zon, verwarm mij zodat ik mijn wond kan verwarmen. Mijn wond heeft warmte nodig, zodat ze weet dat ze erbij hoort.” Toen de zon het derde voorjaar terugkwam, sprak de boom: “Ja zon, laat mij groeien. Ik weet dat er nog zo veel te groeien is.” De derde boom was moeilijk te vinden, want ik had niet verwacht dat hij zo groot en sterk zou zijn geworden. Gelukkig heb ik hem herkend aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het zonlicht stond.

Het verhaal van de drie bomen is een mooi verhaal. Laten we eens kijken hoe de drie bomen met het verlies van hun geliefde tak zijn omgegaan.

Boom 1 richt zich vanaf het moment van de crisis op het verlies en leeft in het verleden. In het leven van deze boom is sprake van stilstand. Zijn leven is blijven steken op het moment dat hij zijn tak verloor. Deze boom is verdriet.

Boom 2 heeft het verlies weggestopt en richt zich op de toekomst. Hij wil vooruitgang en gaat als een gek groeien vanaf het moment dat hij zijn tak verliest, hoewel hij niet stevig genoeg geworteld is. Daardoor verliest hij zijn grip op de aarde waardoor hij bij een stevige storm omwaait.

Boom 3 heeft het verlies van zijn geliefde tak onder ogen gezien en is gaan rouwen. Hij heeft er tijd voor genomen, en heeft troost ontvangen van zijn omgeving. Pas daarna is hij verder gegaan met groeien en met zijn toekomst.

Dit verhaal laat je beseffen dat er veel manieren zijn om met verlies om te gaan. Geen enkele manier is goed of fout. Op welke manier ben jij met het verlies van een dierbare omgegaan? Welke manier van rouwen zou jij iemand anders in rouw adviseren? …? Laat gerust een berichtje achter én ik geef je persoonlijk een antwoord terug.

Drie-bomen

Wil je graag meer informatie over omgaan met rouw en verlies of wil je graag een (online) consult voor jezelf of je kind? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw- & verliesbegeleider

Advertenties

Een verhaal voor kinderen over leven en sterven

Een verhaal voor kinderen over leven en sterven

“Hoe moet ik in godsnaam een gesprek over leven en sterven met mijn kinderen aanknopen?” Dat is een vraag die vaak in mijn mailbox valt. Bijna altijd mail ik de vrije vertaling van Lifetimes door. Lifetimes is een boek van Bryan Mellonie en Robert Ingpen. Het boek werd al uitgebracht in 1983 maar persoonlijk vind ik dat het de tijdsgeest perfect “overleeft” heeft. Tja, wat wil je met zo een boek? En een boek is dan ook geen levend wezen hè…

Een verhaal voor kinderen over leven en sterven

Het volgende verhaal werd geschreven om aan kinderen uit te leggen hoe sterven bij het leven behoort. Het kan aan kinderen worden verteld of voorgelezen. Wat echter veel belangrijker is, is te luisteren naar wat kinderen hierover denken.

Voor alles wat leeft is er een begin en een einde

Voor alles wat leeft is er een begin en een einde. Tussen dit begin en dit einde is het leven. Dat is zo voor alle levende dingen: voor planten, mensen, vogels, vissen, bomen, dieren, zelfs voor de kleinste insecten. Niets wat levend is, blijft altijd leven. Hoe lang iets leeft, hangt af van wat het is en wat er gebeurt tijdens dit leven.

Soms worden levende wezens ziek of raken ze gewond. Meestal worden ze dan beter, maar het kan ook gebeuren dat ze zo zwaar gewond zijn of dat ze zo ziek zijn dat ze sterven, omdat ze niet langer kunnen leven. Dat kan gebeuren als ze nog jong zijn, of als ze oud zijn, of op elk moment ertussenin. Dit kan triest zijn, maar het is de weg van alles wat leeft: planten, bomen, dieren, mensen, vogels en vissen.

Er zijn heel veel levende dingen in ons leven. Elk heeft zijn eigen tijd om te leven. Bomen die groot en sterk zijn groeien langzaam, staande in de zon en in de regen. Sommige van hen leven zeer lang, wel honderd jaar of meer. Dat is hun tijd om te leven. Konijnen en muizen groeien op in slechts enkele weken. Zij leven dan één tot twee jaar, en dan zijn ze oud en vermoeid, en is hun moment gekomen om te sterven. Dat is de manier waarop het leven verloopt voor muizen en konijnen. Het is hun tijd om te leven.

Bloemen en groenten worden geplant als zaadjes in de lente, als de aarde warm is. Ze groeien snel om te leven in de warmte van de zomer. De dagen gaan voorbij en zij worden oud in de herfst, als het koeler is. Als de winter komt en het is koud, gaan ze dood. Dat is de manier waarop zij leven. Het is hun tijd om te leven.

Vlinders lezen als vlinders slechts enkele weken. Als ze eenmaal hun vleugels gedroogd hebben, vliegen en fladderen zij van bloem naar blad. In het begin zijn ze fonkelend en snel, maar als de tijd verdergaat beginnen ze vaart te verminderen tot ze uiteindelijk niet meer verder kunnen. Ze rusten een tijdje, en dan gaan ze dood. Dat is de manier waarop vlinders leven, en dat is hun tijd van leven.

Ook vogels groeien zeer snel op. Het duurt meestal niet langer dan enkele maanden tussen het broeden en de tijd dat ze vliegen en zelf voor hun voedsel zorgen. Hoe lang ze daarna leven hangt af van hun grootte. Meestal is het zo dat hoe groter ze zijn, hoe langer ze zullen leven. Dat is de manier waarop vogels leven: sommige wel vijftig jaar, andere niet meer dan dan twee of drie jaar. Maar hoe lang ze ook leven, dit is voor elk van hen hun tijd van leven.

Vissen, die zwemmen in de vijvers, in de rivieren en in de zee, kunnen zo klein zijn dat men ze nauwelijks opmerkt, of zo groot dat de enige manier om ze te schrijven “enorm” is. Ook hier is het zo dat hoe kleiner ze zijn, hoe korter ze leven. Zo is dat voor vissen. Hun leven kan niet langer dan een dag zijn, of soms wel tachtig of negentig jaar.

En mensen? Nou, zoals alles wat leeft hebben ook mensen hun tijd om te leven. Zij leven ongeveer zeventig of tachtig jaar, soms iets langer. Ze doen allerlei dingen die mensen in het leven doen, groeien op en leven als volwassenen. Het kan echter gebeuren, net zoals bij alle levende wezens, dat mensen ziek worden of gewond raken. Meestal worden ze natuurlijk beter, maar het kan zijn dat ze zo zwaar ziek worden of gewond zijn, dat dokters hen niet meer kunnen genezen. Dat is triest, maar zo gaat dit met de mensen. Het is de manier waarop zij leven, en het is hun tijd van leven.

Het doet er niet toe hoe kort of hoe lang levens zijn, levenstijden zijn altijd hetzelfde. Ze hebben een begin en een einde, en daartussen ligt het leven. Zo gaat het met de dingen: voor de planten, de bloemen, de vissen, de vogels, alle dieren, de mensen en zelfs de kleinste insecten.

leven en sterven

Vaak is Lifetimes ook de start van een indivuele begeleiding bij mij in de praktijk. Het verhaal geeft mij de kans om op een subtiele manier te polsen hoe kinderen over leven en sterven denken. Vaak liggen onderliggende overtuigingen – die ze van hun omgeving hebben meegekregen – aan de basis van een moeilijk rouwproces.

Wil je graag een consult voor je kind? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw- & verliesbegeleider

Ik wil bij jou zijn

Ik wil bij jou zijn

De mensen met wie ik vriendjes op Facebook ben, weten waarschijnlijk al wel langer dan vandaag dat ik een grote fan ben van Hilde Schuurmans. En dat is niet enkel en alleen omdat ik samen met haar de opleiding kindercoaching heb gevolgd. Ik vind Hilde gewoon goed. Wat zeg ik? Steengoed! Ik wil bij jou zijn, één van haar pareltjes heeft dan ook een prominente plaats in mijn nieuwe, pas opgeruimde boekenkast. Ik leerde Hilde – zoals ik dus al eerder zei – kennen tijdens de opleiding kindercoaching. Ik denk niet dat we meteen wisten dat Hilde een boek geschreven had. Totdat ze het op een (dood) gewone dag zelf aan ons voorgelezen heeft. Wauw! Moet ik je nog vertellen dat we allemaal (ik uiteraard als eerste ;-)) aan het snotteren waren? Ik moest én zou “Ik wil bij jou zijn” dan ook diezelfde dag nog hebben. Gewoon. Omdat de boodschap achter dit bijzondere verhaal zo krachtig bij mij binnen gekomen is.

In mijn omgeving en in mijn praktijk zie ik dagelijks mensen struggelen met rouw- & verlies. Langer dan hetgeen voor een normaal rouwproces nodig is en/of je dierbaren voor je gewenst zouden hebben. Volwassenen denken voortdurend aan het gemis en laten zich bij het rouwen vaak leiden door wat hun omgeving van hun verwacht. Vaak raad ik hen dan het boek van Hilde aan. Het is écht niet meer (maar zeker ook niet minder) dan “Geef mij een plekje in je hart. Dan ben ik voor altijd bij jou.”

Je kan “Ik wil bij jou zijn” voor slechts 12.95 euro kopen via Hilde haar eigen webshop.

ikwilbjijjouzijn

Pipa had een broer.
Met hem kon ze fijn spelen.
In het bos of op de groene weide.
Maar al een tijdje is hij er niet meer.
Hij at van bessen. Sappig en rood.
Ze waren giftig. En zo ging hij dood.
Sindsdien is mama een ijskonijn.
Papa een angsthaas.
Niets is nog zoals het vroeger was…

Ik wil bij jou zijn gaat over het grote gemis dat je voelt als je iemand verliest die je lief vond. Het verlangen om terug bij hem of haar te zijn, dat soms sterker wordt dan je zelf. Maar het gaat ook over hoop en het kiezen voor het leven, ook al is de andere er niet meer…

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider

Hoe moet ik dit ooit aan zijn grote broer uitleggen?

Hoe moet ik dit ooit aan zijn grote broer uitleggen?

De ouders van de kleine Jordan Gerdea (3) uit Vliermaalroot tasten nog altijd in het duister over het plotse overlijden van hun zoontje. “Zaterdagnamiddag is Jordan beginnen hoesten en nauwelijks 24 uur later belandde hij in een dodelijke coma”, vertelt moeder Juliana Ogbemudia (29) geëmotioneerd in Het Belang Van Limburg. “Hoe moet ik dit ooit aan zijn grote broer Favour (5) uitleggen? Die is voor altijd zijn favoriete speelkameraadje kwijt.”

Jordan

Gecompliceerd verlies

Als rouw- & verliesbegeleider zag ik bijna onmiddellijk een “gecompliceerd verlies” in dit bijzonder trieste verhaal. Ik begrijp je volkomen als je het nu in Keulen hoort donderden. Want wat is dat nu eigenlijk, een gecompliceerd verlies? We spreken over een gecompliceerd verlies wanneer een dierbare – zoals de lieve, kleine Jordan – zéér onverwacht komt te overlijden. Een gecompliceerd verlies wilt zeggen dat je de dood van de overleden persoon niet hebt zien of voelen aankomen. Je hebt geen afscheid kunnen nemen. Je hebt niet datgene kunnen zeggen wat nog gezegd moest worden. Het moeilijkste aan een gecompliceerd verlies is, is dat het moeilijk te vatten is dat iemand van de ene op de andere moment plots voor altijd weg kan zijn. “Laten doordringen dat die ander echt dood is (eerste rouwtaak)”, kan hierdoor vaak veel langer duren dan bij een “normaal verlies”.

Persoonlijk heb ik het verschil tussen mijn vaders plotste dood (hij was 35 jaar, ik acht) én mijn grootvader zijn verlies tegen kanker (hij was 74 jaar, ik 23) héél duidelijk gevoeld. Ik vergelijk het overlijden en afscheid van mijn grootvader vaak met een cirkel die voor mij als rond aanvoelde. Hierdoor heb ik bij het overlijden van mijn grootvader een normaal rouwproces doorgemaakt.

Gevoelens

Schuldgevoelens kunnen bij een gecompliceerd verlies vaak erg overheersend zijn. Belangrijk is dat je deze gevoelens gewoon ontvangt. Wijs deze gevoelens zeker niet af of ontkracht ze niet want daarmee wijs je de persoon in kwestie af. Enkel door deze gevoelens bestaansrecht te geven kan de persoon ze onderzoeken, er meer inzicht in verwerven en ze een passende plaats geven.

schuldgevoel

Wat vertel je een kind van 5 over de dood?

Kinderen van 5 jaar kennen het verschil tussen leven dood. Let er wel op ze het als een soort van slaap zien waaruit de overledene kan ontwaken. Het defintieve karakter van de dood gaat aan hun voorbij. Het is dus belangrijk om duidelijk te communiceren dat iemand die dood is nooit meer wakker wordt. Vertel zeker ook de oorzaak van het overlijden op een manier die het kind begrijpt. Verlies jezelf niet in details. Wees kort en bondig. Blijf ook herhalen wat dood zijn betekent. Het lichaam van iemand die dood is, voelt helemaal koud aan. Het lichaam van iemand die dood is, kan nooit meer levend worden. … Vergeet je kind ook niet de ruimte te geven om vragen te stellen. Laat gerust merken dat je ook verdrietig bent.

Zoals jullie weten is het mijn missie om rouw- & verlies toegankelijer te maken. Om die reden schrijf ik nooit ellenlange blogs of ga ik niet extreem de diepte in. Wil je graag meer uitgebreide informatie over rouw- & verlies? Contacteer me dan gerust voor een (online) consult. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider


 

Mevrouw Justien: een verhaal over troost

Mevrouw Justien: een verhaal over troost

Een paar weken geleden kreeg ik plots een berichtje via Messenger. Het was Tinne. Jawel, Tinne van TinneCooks. Heb je een volledig verstoorde relatie met eten? Of ken je iemand die een verstoorde relatie met eten heeft? Dan heb jij of die persoon ongetwijfeld één van de Tinne’s nodig! Tinne leert je (als ervaringsdeskundige) als geen ander hoe je minder dwangmatig met eten én diëten moet omgaan. Soit, dit even terzijde gelaten, Tinne stuurde me dus een berichtje. Met een tip. En wat voor een tip! Duizendmaal dankjewel, Tinneke, want Mevrouw Justien van Isabelle Desegher & Ann De Bode is echt een héél mooi boek.

Mevrouw is Justien is een warm verhaal over iemand missen. Mevrouw Justien mist haar man, meneer Emiel. Er zit een leeg plekje in haar buik. Een heel klein gaatje. Hoe kan mevrouw Justien het gaatje vullen? Bij de tandarts? Door veel te eten? Door te praten met vriendinnen? Niets lijkt te helpen. Tot mevrouw Justien een piepklein winkeltje ontdekt. In de rekken vol boeken vindt ze troostende woorden. Mevrouw Justien neemt ze mee naar huis …

Ik ben zonder twijfel een grote fan van “hulpbronverhalen”. Ik weet niet als het de bedoeling van de schrijfster was, maar voor mezelf heb ik Mevrouw Justien dus als een hulpbronverhaal gecategoriseerd. Een hulpbronverhaal is een verhaal afgestemd op “het probleem” van je kind. Het is een therapeutisch verhaal. Het doel van een hulpbronverhaal is dat je kind erkenning en herkenning vind in het verhaal. Het geeft veiligheid maar er is toch ook de nodige afstand. Op die manier roept het geen weerstand op voor je kind. Een lastig probleem kan gezien worden door de beelden die het hulpbronverhaal schept. Zo worden de innerlijke krachten van je kind aangesproken. Het kind bepaald zelf hoe en wat het met het beeld gaat doen. Hulpbronverhalen kunnen worden gebruikt om iets te verwerken zoals bijvoorbeeld de dood van een geliefd persoon, een echtscheiding, etc. Soms worden hulpbronverhalen ook speciaal voor je kind geschreven. Mevrouw Justien is te koop bij bol.com voor 16.50 euro.

MevrouwJustien

Ben je op zoek naar hulpbronverhalen voor je kind? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider

Ik zal je nooit vergeten. Mijn boek met herinneringen.

Ik zal je nooit vergeten. Mijn boek met herinneringen.

Een “herinneringsboek” kan kinderen (en jongeren en volwassenen ook) helpen bij het verwerken van hun verdriet. Aangezien “creatief & spelenderwijs omgaan met rouw & verlies” het thema van mijn praktijk is, past zo een herinneringsboekje dan ook perfect in mijn prakijk. Kinderen tot en met twaalf jaar kunnen hier hun verhaal in kwijt, herinneringen voor altijd in vastleggen, bestaansrecht geven aan hun gevoelens, etc. Momenteel brainstorm ik zelf ook over zo een boekje. Tot dan kan je voor dit fantastische exemplaar van Riet Fiddelaers-Jaspers terecht bij bol.com. Uiteraard hoeft het niet altijd geld (in dit geval 7.50 euro) te kosten. Met een pen én een leuk schriftje kom je immers ook al ver want troost kan je ook via je handen en je hart ervaren door je creatief te uiten.

Wil je graag een creatief consult voor je kind? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider

Onderneemster zoekt Sterk Merk: Word gekend voor wat jij wilt

Onderneemster zoekt Sterk Merk: Word gekend voor wat jij wilt

Onderneemster zoekt Sterk Merk

Eind vorige week kocht ik het boek “Onderneemster zoekt Sterk Merk”. Zoals gewoonlijk bestelde ik dit boek via bol.com. Eindelijk! Want het boek stond immers al lange tijd op mijn verlanglijstje. “Onderneemster zoekt Sterk Merk” is een boek van twee vrouwelijke onderneemsters. Als vrouw in de grote (én vooral mannelijke) wereld van de ondernemers vind ik dat persoonlijk echt wel een grote plus. Het boek werd geschreven door Katlijn Voordeckers en Sara Reymen. Katlijn is zaakvoerster van OpmerKelijk en Sara van Tekstueel. Zoals ik eerder al vermelde, stond het boek al langer op mijn verlanglijstje. Toch duwde ik pas vorige week op de bestelknop. Slechts één dag later kon ik het boek al verwelkomen in mijn nogal uitgebreide boekencollectie. Bij deze ook een dikke mercie aan bol.com om mijn leeshonger telkens weer opnieuw zo snel te stillen. Dat verdient een dikke pluim!

Onderneemsterzoektsterkmerk

Word gekend voor wat jij wilt

Sinds april 2015 ben ik zelfstandige in bijberoep. Toch ben ik pas sinds kort bewust met mijn branding en communicatie bezig. Of ik mijn business in maximaal vijf woorden kan omschrijven, vragen Katlijn en Sara in hun boek? Hmmm, dat vind ik als creatieve generalist eerder moeilijk! Ik probeer namelijk veel te doen om zoveel mogelijk mensen te bereiken. Toch besef ik na het eerste hoofdstuk dat mijn praktijk voorlopig beter “klein” is. Dit maakt het voor de klant makkelijker om mijn onderneming en mezelf als één geheel te zien. Het thema van mijn praktijk is “creatief & spelenderwijs omgaan met rouw & verlies”. Ik wil me nu én in de toekomst dus voornamelijk bezighouden met dit voor jullie waarschijnlijk nogal trieste thema.

Zoals aan je mijn thema kunt zien is het mijn passie om rouw en verlies toegankelijk (er) te maken. Want rouw is een normale reactie op een abnormale gebeurtenis. In mijn ogen dus niets waarvoor je naar een psycholoog of psychiater zou moeten gaan. Als ervaringsdeskundige (én kindercoach van opleiding) kan ik me perfect inbeelden hoe je kind én jij zich voelen. Ik verloor mijn eigen vader namelijk zelf toen ik acht jaar oud was. Het is pas door open over rouw- & verlies te communiceren dat ik de dood van mijn vader een aantal jaar geleden stilletjes aan een plaats heb kunnen geven. Verder heb ik door veel boeken te verslinden én tal van lezingen bij te wonen veel kennis over rouw en verlies opgedaan.

Wil je graag een greep uit mijn aanbod?

Hou mijn blog dan zeker en vast goed in de gaten.

 Wil je ondertussen graag een consult voor je kind? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Na mijn vorige blog “Zelfmoord: Help! Wat vertel ik aan de kinderen?” kreeg ik tal van positieve reacties. “Elke, keiknap! Echt goed gedaan, heel mooi, ontroerend, maar toch rechtdoorzee”. “Muchos impressed”. “Ik vind het echt goed geschreven. Je breng het zacht, maar met een zekere sérieux, die goed werkt. Ik geloof je onmiddellijk”. “Knap gedaan”. “Mooi. Ik heb me al geabonneerd”. “Super”.  Ik wil jullie bedanken voor deze hartverwarmende woorden want “a compliment a day, keeps the doctor away” 😉

Lieve groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider

 

Zelfdoding: Help! Wat vertel ik aan de kinderen?

Zelfdoding: Help! Wat vertel ik aan de kinderen?

De waarheid én niets dan de waarheid

“Wat vertel ik aan de kinderen?” Dat is ongetwijfeld de meest voorkomende vraag na zelfdoding. De waarheid én niets dan de waarheid is het enige, échte antwoord op deze vraag. Toch zijn er anno 2016 nog steeds vele mensen die (onterecht) geloven dat we kinderen de waarheid moeten besparen. Ik ben ervan overtuigd dat we dit met de beste bedoelingen van de wereld doen, want als ouder is het immers onze taak om onze kinderen zo goed en zo kwaad mogelijk te beschermen. Toch vind ik als rouw- & verliesbegeleider (én als meisje dat op achtjarige leeftijd haar papa verloren heeft) dat we onze kinderen de waarheid niet mogen onthouden. ALLE kinderen – hoe jong ook – hebben recht op informatie.

Eerlijkheid

Het gaat er niet om wat je fout doet, maar hoe je het de volgende keer beter doet.

Probeer je de waarheid te ontwijken OF heb je je kind misschien al goedbedoeld een fabeltje verteld? Voel jezelf dan niet schuldig! Het gaat hier niet om wat je fout doet, maar hoe je het de volgende keer beter doet. Neem je kind even apart en vertel het alsnog de waarheid. Het belangrijkste is dat je kind de waarheid nu niet meer van iemand anders te weten kan komen. Je hebt trouwens ook de juiste stap in het rouwproces van je kind gezet. Proficiat voor je moed! Vergeet immers niet dat kinderen antennes hebben die alle stemmingen haarfijn opvangen. Wanneer een kind niet de juiste informatie krijgt, kan het in de war geraken én zich uitgesloten voelen. Een kind moet als het opgroeit geloven dat wat het ziet en hoort waar en echt is. Anders vernietig je het geloof van een kind in zijn of haar juiste waarneming van de werkelijkheid. Ik kan je ook niet vaak genoeg vertellen dat de fantasie van een kind meestal erger is dan de werkelijkheid!

fout

Als rouw & verliesbegeleider vind ik het belangrijk dat je deze boodschap zelf aan je kinderen overbrengt. Slechtnieuwsgesprekken voer ik dus liever niet. Uiteraard wil ik je wel graag coachen om deze stap zelf te (kunnen) zetten. Wil je graag een (online) consult? Geef me dan gerust een seintje. Dit kan je doen op het nummer 0478/98 64 71 of mail me op kindercoachnelemeykever@gmail.com.

Wil je graag een antwoord op volgende kindervragen?

  • Wat is zelfdoding precies?
  • Is het raar dat je zelf ook wel eens aan zelfdoding denkt?
  • Is het normaal dat je boos bent op iemand die zichzelf gedood heeft?
  • Als iemand zichzelf doodt, is hij of zij dan een slecht mens?
  • Waarom zwijgt men over zelfdoding?
  • Zijn er vragen waarop niemand een antwoord weet?
  • Is het je eigen schuld als je papa zichzelf gedood heeft?

Lees dan zeker en vast mijn volgende blog.

Moedige groetjes,

Nele Meykever
Rouw – & verliesbegeleider